آسمانش را گرفته تنگ در آغوش

ابر با آن پوستین سرد نمناکش

باغ بی برگی

  روز و شب تنهاست

با سکوت پاک غمناکش

ساز او باران سرودش باد

جامه اش شولای عریانی ست 

                                                      (مهدی اخوان ثالث)